آبشار آب سفيد                                                                     Ağ su şəlaləsi

 

استان لرستان سر شار از زيباييهاست با مردمي مهربان و مهمان دوست و خالص و بي ريا

شايد اين برگرفته از طبيعت پاك و بي آلايش اين استان است.

اين استان به دليل وجود رشته كوههاي زاگرس در پهنه آن ، از  هر گوشه اش رودي جاري است و به اقتضاي وجود  كوهستان آبشارهاي فراواني را در جاي جاي آن ميتوان پيدا كرد و اساسا" اكو توريسم پتانسيل فراواني جهت توسعه در اين استان دارد.

يكي از زيباترين آبشارهاي ايران را به جرات ميتوان آبشار آب سفيد ناميد كه نگارنده سه بار به آنجا سفر كرده است، دو بارش را مجردي و يك بار بعد از تاهل به همراه عيال محترمه.

اليگودرز شهر كوچك و زيبايي است با بافتي سنتي  كه اكثريت قريب به اتفاق ساكنان آنرا طايفه لرهاي بختياري تشكيل ميدهد كه اكثر آنان به مشاغل دامداري و كشاورزي مشغولند.

فاصله آن تا اصفهان 226 كيلومتر و تا خرم آباد150 كيلومتر است. اگر از تهران و يا تبريز به سمت اليگودرز قصد سفر داريد بايد بعد از اراك به سمت بروجرد ادامه مسير داده و از طريق شازند به ازنا و سپسس به اليگودرز برويد .

اليگودرز در تابستان هواي معتدلي دارد ولي زمستانهاي سرد از ويژگي هاي اين منطقه است.

دو  يا سه عدد غذا خوري خوب نيز در اين شهر موجود است كه يكي در داخل شهر  جنب پل رودخانه و ديگري در ورودي شهر از سمت ازنا جنب پمپ بنزين و يكي در نزديك ميدان مركزي شهر كه متاسفانه نامهايشان را به خاطر ندارم فقط ذكر اين نكته خالي از لطف نيست كه كيفيت غذاي رستوران موجود در كنار پل  در حد عالي است ماهيچه را حرفاي و بسيار لذيذ پخت ميكند و كبابهاي كوبيده اش در حد رستوران لوكس طلايي  تهران است!!!

مهمانسراي جهانگردي اين شهر نيز  جاي خوبي براي استراحت و رفع خستگي ميباشد.

ماست محلي و بستني هاي اليگودرز حرف ندارد.

از ديگر جاذبه هاي ديدني و جالب اين شهر افراد ايل بختياري با لباسهاي مشهور محلي هستند كه گاه گاه به چشم ميخورد.

 

براي رسيدن به آبشار آب سفيد بايستي از اليگودرز به سمت اصفهان حركت كرد. دو يا سه كيلومتر بعد از خروجي شهر دست راست جاده  تابلويي  وجود دارد كه بر روي آن نوشته شده است  ( سد قمرود - رودبار-  طرح هدايت آب از سر شاخه هاي دز به قمرود) كه نشانگر جاده اي است كه شما را به سمت يكي از زيباترين آبشارهاي ايران ميبرد.

از ورودي اين جاده فرعي تا لب آبشار قريب به 80 كيلومتر است كه تقريبا" بيشتر مسير در زماني كه ما آنجا بوديم(خرداد 86) اسفالت قابل قبولي داشت.

 در مسير از پمپ بنزين و امكانات رفاهي خبري نيست و بهتر است ماشينتان سر حال باشد و باكتان پر.

در زماني كه هوا اين نطقه رو به گرمي ميگذارد  ايلات بختياري كوچنده در اين مسير ساكن ميشوند كه مناظر بسيار زيبايي  به وجود ميآيد . مردمان اين منطقه علي الخصوص  عشاير بسيار مهمان نواز و با صفايند. اگر در مسير احساس گرسنگي كرديد شك نكنيد و سراغ آنها برويد پشيمان نخواهيد شد.هر چه داشتند رو ميكنند آنهم با تمام اخلاص.....

در فصل بهار  اين منطقه زيبايي بسياري دارد با كمي جستجو ميتوانيد انواع گياهان دارويي و گونه بسيار نادري از لاله به نام لاله واژگون را بيابيد و از طبيعت لذت ببريد.

به علت تردد كم در اين ناحيه ديگر خبري از خرابي محيط زيست و زباله هاي مخرب و دل آزار نيست و  سير طبيعت حظ وافري به آدم ميبخشد.

در حدود 10 كيلومتر مانده به جاده فرعي آبشار دره بسيار زيبايي است كه از بالاي مسير پيداست و بعد از اين گردنه به آبشار ميرسيد.

از فرعي جاده تا دم آبشار نزديك 1 كيلومتر است كه به طرز بسيار زيبايي جاده كشي شده و مكانهايي براي استقرار چادر در نظر گرفته شده و سطل زباله هايي نيز موجود است.

در ورودي مسير سرويس بهداشتي احداث شده و ساختمان محيط باني نيز در محل داير است. رودخانه اي از سمت شرق دره جاري است و درختان گردو نيز به حدي متراكمند كه آفتاب به زحمت به زمين ميرسد.ابشار  آب سفيد  از دل كوهي بيرون ميآيد و با فشار نسبتا" كمي به بيرون ميريزد و سقوط اين حجم آب، زيبايي بسياري در محيط ايجاد كرده است و خنكاي محيط را دو چندان كرده است. با نگاهي شاعرانه آبشار به دم طاووسي ميماند كه در دل كوه پنهان شده است. وجه تسميه  سفيد به سبب كف سفيد رنگي است كه ارتفاع 

 زياد  مسبب آن است.

آب اين رودخانه به حدي خنك است كه به سختي ميتوان دست خود را بيش ازچند ثانيه در آب نگه داشت.

در كل اين آبشار جزو جاهايي است كه به ديدنش مي ارزد .


هنگام برگشت مواظب گله هاي گوسفندان باشيد و اگر به تاريكي هوا خورديد مواظب روباهها و خرگوشها باشيد.